وي در نخستين اقدام خود توانسته بود مصر را از جمع كشورهاي عرب بيرون آورده و سرانجام در سال 1979 توانست قرارداد صلح جداگانه‌اي با قاهره به امضا رساند. 4 سال پس از آن نیز اسرائيل توانست قرارداد دوم صلح را با اردن امضا كند. در اين ميان حساب ملت‌هاي عرب در فلسطين، سوريه و لبنان جداست.

فلسطين از يك سو سياه‌ترين تاريخ رنج خود را نشان داد و در روي ديگر چهره قهرماني خود را به رخ كشيد. فلسطين داستان بي‌سابقه‌ای در تاريخ بشريت است. داستان ملتی كه اين‌گونه پيش‌روي بشريت و به نام قانون سر بريده مي‌شود.

شوراي امنيت سازمان ملل در راس هرم مشروعيت بين‌الملل تصميم گرفت تا در خاک فلسطين به‌عنوان یک سرزمین عربی، رژيم صهيونيستي را به دنيا آورد. تولد مقاومت پس از اخراج ده‌ها هزار فلسطيني ساكن در سرزمين‌هاي اشغالي نيز محال به‌نظر مي‌رسید. ولي هر زمان نام فلسطين به ميان آمد، نام مقاومت هم بر سر زبان‌ها بود. مقاومتی که فلسطيني‌ها با پایداری خود بهاي سنگيني تاكنون براي آن پرداخته‌اند. ا

ين ملت پس از 60 سال تحمل مصيبت نه تسليم شد و نه به زانو درآمد و هرگز سرنوشتي را كه صهيونيست و كشورهاي بزرگ براي آن رقم زده است  نپذيرفت. پس از 60 سال كه از تولد رژيم صهيونيستي مي‌گذرد ديگر بر همگان آشکار شده است كه اين رژيم همانند گذشته از سرنوشت خود احساس آرامش نمی‌کند. بلكه اين رژيم اكنون مي‌داند به دليل افزايش تصاعدي قدرت و امكانات مقاومت فلسطين و به‌ويژه لبنان در دو راهي حساسي قرار گرفته است.

60 ‌سال از تاسيس اسرائيل گذشته است و منطقه از تجاوزهاي آن رژیم در امان نبوده است. آخرين تجاوز گسترده اسراییل در منطقه، جنگ عليه لبنان بود كه با مقاومت جوانان در فلسطين و لبنان و پايداري ملت‌های عرب روبه‌رو شد. اين امر پس از آن صورت گرفت كه ملل عرب دريافتند، پيروزي بر اسرائيل از طريق جنگ‌ و ارتش‌ كلاسيک صورت نخواهد گرفت بلکه تنها با مقاومت مردمي است كه مي‌توان بر اسرائيل غلبه كرد.

در جنگ كلاسيک هيچ ارتشي تجهيزات نظامي، تسليحات پيشرفته و امكانات فوق‌العاده اسرائيل را در اختيار ندارد كه بتواند در برابر آن مقاومت كند. تنها مقاومت فلسطين و لبنان بود كه توانست نقاط ضعف اين رژیم زورگو را عيان سازد. مقاومت ملي در لبنان توانست بيروت را از اشغال صهيونيست‌ها خارج كند و اشغالگران نيز در سال 1982 مجبور به ترک بدون قیدوبند بيروت شدند.

اسرائيل سعي داشت تا قرارداد ننگين 17 مي‌را به بهاي سنگینی به چنگ آورد، ولي ملت لبنان به سرعت آن قرارداد را زير پاي خود له كرد. اسرائيل سرانجام در سال 2005 مجبور به خروج از تمامي خاک لبنان شد و تنها مزارع شبعا را كه شرايط خاصي دارد نزد خود نگاه داشته است. در نتيجه همين مقاومت بود كه رژيم اشغالگر ناچار به عقب‌نشینی از غزه بدون انجام هيچ گفت‌وگويي شد. البته رژيم صهيونيستي همچنان تجاوزهاي زيادي را بر ملت فلسطين به‌ويژه با محاصره نوار غزه اعمال می‌کند.

احياي حقوق فلسطين
اسرائيل، اكنون پيرمردي 60 ‌ساله شده و برخي سران عرب نيز همچون مردان مست به اين سو و آن سو مي‌روند و بدون هيچ دليلي براي امضاي قرارداد صلح با اسرائيل از يكديگر سبقت مي‌گيرند. قراردادی که آنها از آن با عنوان طرح صلح عربي نام مي‌برند و فشارهاي ايالات متحده نيز محرک اصلي آن است.

اينجاست كه بايد بر موضوع بازگشت آوارگان فلسطيني به سرزمين خود تاكيد كرد تا ساكنان اين مرز و بوم بخشي از حقوق خود را دريافت كنند.

شتاب دولت‌های عرب براي انجام صلح و سازش با رژيم صهيونيستي مي‌طلبد تا ملل عرب به شيوه مهاتما گاندي بر اين موضوع اعتراض كنند. گاندی نیز با استفاده از همین شیوه بود که به اشغالگري بريتانيا در هند پايان داد.

*نخست وزير پيشين لبنان
الخليج امارات-11 آوريل 2008