روزنامهنگاری- دكتر احمد توكلي*:
ما روزنامهنگاران در روياهايمان، خود را مشوق و تقويتکننده نقش شهروندان در اداره و راهبري جامعه ميدانيم.
آرمان حرفهاي ما اين است که آنقدر آگاهيبخش باشيم که خوانندگانمان براساس آن بتوانند شغل شريف شهروندي خود را به خوبي عملياتي کنند. بر همين منوال آرزوهايمان دوستداشتني است، چرا؟ چون با فطرت انساني ما همخواني دارد.
شهروندان نيز روياهايي دارند. آنها آسايش، رفاه، خوشبختي و دانايي را طلب ميکنند و آرمان و آرزوهايشان بر همين منوال ساده، اما به سختي دستيافتني است. به قول هربرت.ج. گنز آنها در ارتباط با رسانهها دوست دارند تنها در جريان خبرها باشند تا اينکه شهرونداني باشند که به لحاظ سياسي درگيرند و باز به قول او، اگر آرمان شهروندان کمترين تاثير را بر کار روزنامهنگاران داشته باشد، آنها (روزنامهنگاران) بايد از فرصتها براي دفاع از مخاطبان شهروند خود استقبال کنند. اينها و ساير واقعيتهاي روزنامهنگاري پيگيري آرمانهاي روزمره اين حرفه را پيچيده ميکند.
اما اين مطالب چه ارتباطي به همشهريعصر دارد؟ در وهله اول اين موضوع ارتباطش با کل همشهري است. همشهري به لحاظ فراگيري و استقبال خوانندگانش و تيراژي که دارد، مستعدترين مؤسسه مطبوعاتي کشور است که ميتواند اولا شغل شهروندي را معرفي و تعريف کند، ثانيا اين فرهنگ را - که همه موظفند براي رسيدن به روياها و آرزوهايشان به شغل خود وفادار باشند- در جامعه نهادينه کند.
همشهريعصر در کنار همشهري صبح گامي طولي در جهت حرفهايتر شدن چرخه توليد رسانهاي است. از آنجايي که حرفهاي شدن رسانه ميتواند کل فرايند توسعه اجتماعي را تحتتاثير قرار دهد و در همه زمينههاي توسعه، اثرگذار باشد، همشهري عصر يک تولد مبارک است؛ حتي اگر به اندازه يک مخاطب، شغل شهروندي را ارتقاء بخشد. مديريت همشهري اقتصاد رسانه را خوب ميشناسد؛ اميد است با توجه به همين شناخت، به موقعيت طلايي خود بيش از پيش پي ببرد و طول و عرض آرمانهاي رسانهاي را يکي پس از ديگري بپيمايد.
* عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي تهران و سردبير روزنامه تهرانامروز