اين كشور با كشورهاي آلمان و جمهوري چك از شمال، اسلواكي و مجارستان از شرق، اسلووني و ايتاليا از جنوب و سوئيس و ليختن‌اشتاين از غرب همسايه است.

قسمت اعظم اتريش را كوه‌هاي آلپ و ساير كوهستان‌ها در قسمت غرب و جنوب در برگرفته، قسمت‌هاي شرقي و شمالي آن نسبتا كم ارتفاع هستند. آب و هواي اتريش در زمستان‌ها سرد و در تابستان‌ها ملايم همراه با بارندگي نسبتا زياد است.

سرزمين فعلي اتريش از قرن چهارم پيش از ميلاد مسكن قوم سلت بوده است. در همان قرن اين سرزمين بدست رومي‌ها افتاد و طي قرن‌ها مركز تاخت و تاز مهاجمان شد.

اتريش از سال 1453 عنوان دوك نشين پيدا كرد. در سال 1914 كه آغاز جنگ جهاني اول بود اتريش نقش بزرگي در آن داشت. بهانه‌اي كه باعث برافروختن آتش جنگ شد قتل فرانتس فرديناند، وليعهد اتريش، در سفري به صربستان بود.

او بدست يك دانشجوي صربي بنام پرنزيپ ترور شد. دولت اتريش پس از اين واقعه خواستار اعزام نمايندگاني براي تحقيق شد ولي با مخالفت صربستان، اتريش در بيست و هشتم ژوئيه سال 1914 به آن كشور اعلان جنگ داد.

با شروع جنگ روسيه به نيروهاي خود آماده باش داد و در پي آن آلمان به حمايت از اتريش وارد جنگ شد. در سال‌هاي اوليه پيروزي بيشتر با متحدين (اتريش، آلمان، عثماني، بلغارستان) بود ولي سرانجام شكست‌ها آغاز شد. در اواخر سال 1918 اتريش شكست نهايي را پذيرفت.

در سال 1938 همزمان با اوج پيشرفت هيتلر و نازيسم در آلمان، نازي‌ها اتريش را تحت اشغال خود درآورده و تا پايان جنگ دوم اين الحاق وجود داشت. درسال 1945 اتريش بوسيله متفقين تسخير شد و بار ديگر داراي حكومت جمهوري شد.

اتريش در سال 1995 عضو اتحاديه اروپا شد اما از نظر قانون اساسي همانند برخي ديگر از كشورها چون سوئد بي‌طرف باقي ماند.

نام ها: كورت والد هايم / يورگ هايدر / آرنولد شوارزنگر / ارنست هاپل /یوزف‌هایدن

   گوستاو كليمت / لودويگ ويتگنشتاين /  فريدريش ‌فون‌ هايك

 مكان ها: وين / كتابخانه ملي جمهوري اتريش / قله هرمان بوهل / مترو وين   

سياست در اتريش

مجلس اتريش در پايتخت اين كشور، وين، مستقر است. اتريش در سال 1920 به كشوري جمهوري بر پايه دموكراسي پارلماني تبديل شد.

رئيس حكومت در اين كشور رئيس جمهور يا به بياني دقيق‌تر رئيس فدرال‌ است كه به طور مستقيم با راي مردم انتخاب مي‌شود. دوره رياست او شش ساله است.

دولت از رئيس ديوان عالي، معاون رئيس ديوان عالي كشور و وزراء  تشكيل يافته است. هر ايالت داراي يك حكومت و نظارت منطقه‌اي هستند.

فرمانداري‌ها و بخشداري ها تحت اداره دولت نيستند و قوانين مستقل خود را دارند. در كشور اتريش تقسيم سازماني و نهادي بين كليسا و دولت وجود دارد.

قوه قانون‌گذاري اتريش از دو مجلس تشكيل شده است. مجلس ملي كه 183 نماينده آن را شهروندان بالاي 16 سال اتريش براي دوره‌اي پنج ساله انتخاب مي‌كنند. و مجلس بوندسرات كه مجلس بالادستي است و 58 عضو آن براي دوره‌اي شش ساله انتخاب مي‌شوند.

رئيس‌جمهور اين كشور در حال حاضر هينس فيشر است كه در سال 2004 ميلادي انتخاب شد. آلفرد گوشنبرگ نخست‌وزير كنوني اين كشور است كه در سال 2006 به اين سمت انتخاب شد.

اقتصاد در اتريش

توليد ناخالص داخلي اين كشور 7/319ميليارد دلار است كه 6/1درصد آن در بخش كشاورزي، 4/30درصد در بخش صنعت و 3/67درصد در بخش خدمات توليد مي‌شود.

سه ميليون و 56 هزار نفر نيروي كار اين كشور را تشكيل مي‌دهند. نرخ بيكاري در اين كشور 3/4درصد است و 9/5 درصد از مردم آن زير خط فقر زندگي مي‌كنند. نرخ تورم در اتريش 9/1درصد است.

محصولات صادراتي اتريش را ماشين‌آلات و تجهيزات، تجهيزات موتوري وسايل نقليه، كاغذ، محصولات فلزي، مواد شيميايي، آهن و فولاد، منسوجات و مواد خوراكي است كه به كشورهاي آلمان (2/30 درصد)، ايتاليا (9 درصد)، آمريكا (9/5درصد) و سوئيس (7/4درصد) صادر مي‌شود.

محصولات وارداتي اين كشور شامل ماشين‌آلات و تجهيزات، وسايل نقليه موتوري، مواد شيميايي، محصولات فلزي و نفت و محصولات نفتي است كه از كشورهاي آلمان(5/45 درصد)، ايتاليا (هفت درصد)، سوئيس (5/4درصد) و هلند (1/4درصد) وارد مي‌شود.

مردم اتريش

جمعيت اين كشورهشت ميليون و 199 هزار و 783 نفر است كه ميانگين سني آنها3/41 سال است. اميد به زندگي در بدو تولد در اين كشور براي زنان 26/82 سال و براي مردان 32/76 سال است.

بر اساس آمارهاي سال 2003 ميلادي 3/0 درصد از جمعيت اين كشور يعني حدود 10 هزار نفر به بيماري ايدز مبتلا هستند.

73/6درصدازمردم اين كشور پيرو كليساي كاتوليك رم،7/4درصد پروتستان، 2/4درصد مسلمان هستند. زبان رسمي اين كشور آلماني است اما در برخي فدرال‌ها زبان‌هاي ديگري هم به عنوان زبان رسمي شناخته مي‌شوند.

ارتباطات در اتريش

در اتريش علاوه بر تلويزيون ملي، تلويزيون‌هاي خصوصي هم رواج دارند. اولين تلويزيون خصوصي اين كشور در سال 2000 ميلادي راه‌اندازي شد. راديوهاي خصوصي هم از دهه 90 ميلادي در اين كشور راه‌اندازي شدند.

خواندن روزنامه در هر روز براي خيلي از اتريشي‌ها يك قانون است. اغلب روزنامه‌هاي اين كشور را بخش خصوصي منتشر مي‌كند.

سه ميليون و 564 هزار خط تلفن ثابت در اتريش وجود دارد و 9 ميليون و 255 هزار خط تلفن همراه.

دو ميليون و 427 هزار ميزبان اينترنتي و چهار ميليون و 200 هزار كاربر اينترنت در اين كشور وجود دارد.

اتريش در يك نگاه