اين روغن نه تنها باعث افزايش كلسترول نمي‌شود بلكه مي تواند در كاهش خطر ابتلا به بيماري هاي قلبي عروقي هم موثر باشد چون با ماده گیاهی به نام فيتوسترول تركيب شده و باعث جذب كلسترول خون مي‌شود.

هرچند خاستگاه گياه كانولا ايران است اما اولين‌بار اين اروپايي‌ها بودند كه پي به خواص آن بردند. اين گياه نخستين بار 700 سال پيش براي توليد روغن چراغ به لهستان برده شد.

زماني كه استفاده از نيروي بخار متداول شد، روغن آن كه در اروپا به نام روغن كلزا شناخته مي‌شد، به عنوان مايع لغزنده بين فلزات به كار رفت.

در سال 1945 اين گياه به كانادا رفت و روي آن تحقيقاتي انجام شد و به روغن خوراكي تبديل شد. اولين روغن خوراكي حاصل از دانه كانولا در كانادا سال 1956 -57 توليد شد.

پس از آن بود كه كشاورزان كانادايي به كاشت آن روي آوردند و در حال حاضر يك محصول عمده است كه پس از گندم بيشترين درآمد را براي كانادا به همراه دارد.

نقطه جوش  اين روغن 220 درجه سانتيگراد است كه تا 200 درجه سانتيگراد حرارت هيچ‌گونه پراكسيدي توليد نمي‌كند و نمي‌سوزد. همچنين تحقيقات نشان داده است كانولا حاوي امگا 3 است.

يك ليتر از اين روغن پنج برابر روغن معمولي مصرف مي‌شود يعني پنج بار مصرف مجدد، مشكلي براي بدن ايجاد نمي‌كند و تغيير رنگ و بو نخواهد داشت.

مقاومت كانولا در برابر نور بسيار زياد است و تغيير پروكسيدي آن در مقايسه با روغن‌هاي ديگر تقريبا صفر است.

از مزاياي ديگر اين روغن آن است كه به علت داشتن لينولئيك بالا باعث رشد غشاي مغز كودكان زير 2 سال مي شود و رشد مطلوب را ايجاد مي كند.

كنجاله كانولا، يكي از بهترين مواد اوليه تشكيل دهنده خوراك دام و طيور محسوب مي‌شود.
در سايت اينترنتي رژيم غذايي ايراني آمده است: «كشت كلزا از سال 78 در ايران آغاز شده است و تقريبا در تمام استان‌هاي كشور برنامه‌ريزي براي توسعه كشت كلزا انجام شده است.»

اين كار دو دليل عمده دارد: «اول آن كه كشت كلزا يا كانولا در حد فاصل دو كشت برنج صورت مي‌گيرد و بدين ترتيب مي‌تواند درآمد اضافي براي زارع به همراه آورد و دوم آن كه برخلاف ديگر دانه‌هاي روغني كشت آن پاييزه است و مي‌تواند در تناوب كشت با گندم يا ذرت قرار بگيرد و بدين ترتيب افزايش عملكردي حدود 37 درصد براي گندم و حدود 15 درصد براي ذرت ايجاد مي‌كند.»

جدول برگرفته از سايت ايران نانو