حيوانات- همشهري آنلاين:
گروه دلفينشناسان اتحاديه جهاني حفاظت از منابع طبيعي به ايران ميآيند.
رييس گروه متخصصان دلفينشناس اتحاديه جهاني حفاظت از منابع طبيعي (IUCN) گفت: در سراسر جهان، بزرگترين تهديد دلفينها در چند دهه اخير كه موجب مرگ و مير آنها شده است، لوازم و تجهيزات صيادي است.
«رندال ريوز» گفت: در سالهاي اخير، دانشمندان دريافتهاند كه مشكلات عمده ديگري نيز شامل تاثيرات صيادي بيش از حد و آسيبهاي زيستگاهي روي صيدهاي دلفين، آشفتگي و آسيب به دلفينها با قايقراني، فعاليتهاي كشتيراني و احتمالا حوادث ناشي از ساير فعاليتهاي انسان در اقيانوسها مانند اكتشافات نفت و گاز و تمرينات نظامي در مرگ و مير دلفينها مؤثر است. [رادارها، آمريكاييها و ويروسها متهمان ديگر مرگ دلفينها]
وي با اشاره به اين كه خودكشيهاي دسته جمعي دلفينها غالبا به عنوان رويدادي طبيعي بروز ميكند كه منجر به مرگ و مير طبيعي جانوران نيز ميشود، افزود: گونههايي كه طي چند ماه اخير در ايران خودكشي دستهجمعي داشتهاند شامل دلفينهاي Striped, Stenella coernlleoalba و دلفينهاي معمولي بينيبلند (Dolphins capensis) هستند كه ما انتظار خودكشيهاي دستهجمعي طبيعي از اين گونه را نداريم كه اين امر بسيار نادر است.
رييس گروه متخصصان دلفينشناس اتحاديه جهاني حفاظت از حيات وحش (IUCN) در خصوص علت اصلي خودكشي دستهجمعي دلفينها به ايسنا گفت: اين موضوعي است كه هنوز دانشمندان در مورد آن ترديد دارند. به نظر ميرسد كه حداقل در برخي نمونهها، حيوانات، شكار را تا مناطقي دنبال ميكنند كه به دليل عمق توپوگرافي، براي رديابي دلفينها ناآشنا و خطرناك هستند و با تغييرات جزر و مدي دلفينها به گل مينشينند. اما هنوز يك علت اصلي مشخص مورد توافق نبوده و اين سوال بايد بر اساس نمونههاي موردي پاسخ داده شود.
وي در خصوص تورهاي صيادي در مرگ و مير دلفينها افزود: تورهاي صيد تن ماهي از مدتها پيش بعنوان عامل مرگ و مير بسياري از دلفينها در مناطق شرق استوايي اقيانوس آرام شناخته شدهاند، جايي كه صيادان از دلفينها بعنوان يك سرنخ يا نشانه براي صيادي و محاصره كردن ماهيهاي تن استفاده ميكنند.
رييس گروه متخصصان دلفينشناس اتحاديه جهاني حفاظت از حيات وحش (IUCN) در خصوص دلفينهاي راهراه (Striped) كه اخيرا در سواحل بندرجاسكخود كشي كردهاند[خودكشي دستهجمعي دهها دلفين ديگر در جاسك] گفت: دلفينهاي راهراه به ميزان گستردهاي در اقيانوسهاي جهان پراكنده هستند و در حال حاضر به لحاظ جهاني در تهديد قرار ندارند، اما تحقيقات محققان نشان داده است كه اين گونه دلفين بندرت در طرف ديگر خليج عمان مشاهده شده و بر اساس اطلاعات موجود، مشاهده اين گونه در شمال اقيانوس هند شايع نيست، اما توجه به اين نكته حائز اهميت است كه در آن منطقه بر روي دلفينهاي نزديك سواحل تحقيقات بسيار اندكي صورت گرفته است.
وي تصريح كرد: حدود 35 گونه دلفين در جهان وجود دارد اما اين شامل خانواده «پورپويزها» (6 گونه) و گونههاي اندكي كه جزو «والها» هستند ـ اگرچه به سادگي آنها را دلفين مينامند ـ نميشود. بنابراين بايد گفت كه 40-50 گونه دلفين و «پورپويز» در جهان وجود دارد.
رييس گروه متخصصان دلفينشناس اتحاديه جهاني حفاظت از حيات وحش (IUCN) خاطرنشان كرد: ما ترتيبي دادهايم تا دو كارشناس دلفينشناس به تيم تحقيقاتي سازمان منطقهاي براي حفاظت از محيط زيست خليجفارس (راپمي) ملحق شوند و به همراه سازمان حفاظت محيط زيست ايران مرگ و مير دسته جمعي اخير دلفينها را بررسي و مطالعه كنند. [دلفينهاي ساحل جاسك در سالن تشريح]
