ميراثايران- همشهري آنلاين:
ميدان نقش جهان يكي از مفاخر فرهنگي و معماري ايران و مجموعه بزرگي از ساختمانهاي دوران صفوي است.
پيش از تبديل اصفهان به پايتخت ايران اين منطقه باغي بزرگ بود و در دوران حكمراني شاه عباس اول به دستور وي بخشي از باغ احيا شد و به جهت اينكه از پيشتر نام اين باغ نقش جهان بود از اين روي نام مذكور بر مجموعه ساختههاي آن نيز اطلاق شد.
ميدان نقش جهان نه فقط به خاطر باغ زيباي آن بلكه به جهان استقرار مجموعهاي از زيباترين بناهاي تاريخي ايران زبانزد خاص و عام در جهان است.
در اصفهان و جوار اين باغ با شكوهترين بناهاي تاريخي اين شهر از جمله مسجد شيخ لطفالله، كاخ عاليقاپو، مسجد جامع عباسي( مسجد امام) و سردر قيصريه سر بر آسمان ميسايند.
ايران از دوران پيش مهد بازي چوگان بود و باغ نقش جهان در عصر صفويه از جمله بزرگترين ميدانهاي چوگان در جهان بود.
به رغم فراموشي اين ورزش در ايران هنوز ميتوان دو دروازه سنگي چوگان آن عصر را در شمال و جنوب ميدان نظاره كرد.
این میدان در سدهٔ یازدهم هجری قمری (سدهٔ هفدهم میلادی) یکی از بزرگترین میدانهای جهان بوده است و در دوره شاه عباس و جانشینان او محل بازی چوگان، رژهٔ ارتش، چراغانی، و محل نمایشهای گوناگون بوده است.
تعداي زيادي از ايرانگردان و مستشرقان در باره شكوه اين ميدان قلمفرسايي كردهاند كه از جمله آنها ميتوان به شوالیه شاردن فرانسوی، تاورنیه، پییترو دولاواله، سانسون، انگلبرت کمپفر اشاره كرد. این مسجد به دست میآید.
