والدين- همشهري آنلاين- ترجمه معصومه كيهاني :
بچه هاممكن است تندخويي كنند، در مدرسه دچار مشكلات و درگيريهاي خاصي بشوند، منفي و بيفايده و بداخلاق به نظر برسند و احساس كنند كه به درستي درك نميشوند.
هيچ كدام اين علايم نشانگر وجود بيماري خاصي نيست. زيرا رفتار طبيعي در كودكان متفاوت است.
تشخيص اينكه آيا بچهاي در حال گذار از يك وضعيت موقتي است يا از افسردگي رنج مي برد ، كار مشكلي است. گاهي پدر و مادرها در مورد اينكه رفتار بچه هايشان تغيير كرده است يا با يك جمله معلمي كه مي گويد "بچه شما به نظر ميرسد ناراحت است و مشكليدارد " نگران ميشوند.
در اين موارد، اگر آنها با پزشك متخصص كودكان مشورت كنند، علايم فيزيكي زياد مورد توجه قرار نميگيرد واحتمالا دكتر پيشنهاد ميكند كه بچه ترجيحا توسط يك روانپزشك كه در زمينه درمان كودكان
تخصص دارد، مورد ارزيابي قرار گيرد.
اگر درمان مورد نياز باشد، دكتر ممكن است پيشنهاد كند كه درمانگر ديگري ، معمولا يك مددكار اجتماعي يا يك روانشناس، امكانات درمان را فراهم كند در ضمن اينكه درصورت نياز به دارو ، روانپزشك مسئو ليت تجويز دارو را بعهده دارد.
پدر و مادرها نبايد از طرح و پيگيري اين گونه پرسشها نگران باشند كه : شرايط و ميزان صلاحيت درمانگر فرزندشان تا چه اندازه است ؟ در مورد او چه نوع روان درماني دنبال ميشود ؟ خانواده ، در اين درمان چه سهمي دارد ؟ آيا درمان بچه ممكن است شامل داروهاي ضد افسردگي هم باشد؟ واگر اين چنين است چه مواردي در اين رابطه تاثيرگذارند؟
انستيتو ملي سلامت روان (NIMH) استفاده از دارو را براي درمان افسردگي به عنوان يك حوزه مهم پژوهشي، مورد توجه قرار داده است .
واحدهاي پژوهشي حمايتكننده اين انستيتو در قالب شبكهاي كه از هفت سايت پژوهشي تشكيل شده ، مطالعات باليني را در زمينه تاثيرات استفاده از دارو براي درمان اختلالات رواني در كودكان و نوجوانان دنبال ميكنند.
در ميان مطالعاتي كه در مورد استفاده از داروهاي ضد افسردگي انجام شده ، برخي از آنها كه در درمان بچه هاي افسرده تاثير گذار بودهاند و به طور مناسب نيز از سوي پزشك بچه مورد توجه قرار گرفته است ،شناسايي و مشخص شده اند.
