آنلاين- همشهري‌انلاين - ترجمه يونس شكرخواه
روزنامه‌ها و وبلاگ‌ها دارند به يكديگر نزديك‌تر مي‌شوند. روزنامه‌ها دارند به مخاطبان خود وبلاگ مي‌دهند و سپس از نوشته‌هاي آنان براي رسانه چاپي خود استفاده مي‌كنند.

اين مقاله كه توسط Regine Bonsch نوشته شده نگاهي دارد به تحولات جهاني در اين زمينه، به استفاده روزنامه‌ها از وبلاگ‌ها.
وبلاگ روزنامه وردنس گنگ (VG) نروژ در 26 دسامبر 2004 اولين عكس از خرابي‌هاي سونامي در فوكت تايلند را منتشر ساخت. اين عكس 45 دقيقه پس از وقوع سونامي و زودتر از همه خبرگزاري‌ها در جهان منتشر شد. يك توريست با موبايل خود از حادثه عكس گرفته بود.
در واقعه بمب‌گذاري‌هاي لندن هم كه در مترو اين شهر به وقوع پيوست، نخستين عكس‌هاي مربوط با اين رويداد در وبلاگ‌ها منتشر شد و ساير رسانه‌ها از اين امر خوشحال بودند كه بالاخره به چنين عكس‌هاي دسترسي دارند.
انتشار خبر در دنياي وبلاگ‌ها (blogosphere) بسيار سريع صورت مي‌گيرد و به همين دليل هم هست كه نويسندگان اين گونه تفاسير اينترنتي از نظر شكل دادن به افكار عمومي،‌ موقعيت مناسبي يافته‌اند.
طبق نتايج موتور جستجوي تكنوراتي Technorati تعداد وبلاگ‌هاي جهان در سال 2006 پنجاه ميليون بوده است و اين در حالي است كه اين رقم لحظه به لحظه افزايش مي‌يابد.
وبلاگ‌ها در هيچ جاي جهان مثل فرانسه با اشتياق نوشته و خوانده نمي‌شوند. طبق آمارهاي موجود، از هر سه فرانسوي حاضر در اينترنت 2 نفر وبلاگ مي‌خوانند و از هر دو دانش‌آموز يك نفر خاطراتش را در اينترنت مي‌نويسد. اما در مقام مقايسه در آمريكا و آلمان از هر سه كاربر اينترنت يك نفر بلاگر فعال است. در فرانسه نيز بحث‌ها از كافي‌شاپ‌ها به عرصه اينترنت منتقل شده است. لوموند روزنامه معروف فرانسه اكنون خوانندگانش را به ساختن وبلاگ فرا مي‌خواند. اينجا [ Creez Votre Blog] مي‌توان وبلاگ‌هاي معروف روزنامه‌نگاران و مردم عادي را ديد كه به تبادل آرا مي‌پردازند. بحث‌هايي چون بهداشت، خانواده، هنر و البته سياست هم در آنها جاريست.
بحث‌هاي نمادين جاري در وبلاگ‌ها بسيار متنوع است. اين امر را مي‌توان در وبلاگ‌هاي ديلي تلگراف Daily telegraph در انگليس ديد. در اينجا [Telegraph Blogs] قهرمان راگبي ديل كارلينگ درباره ديدار با پسرش حرف مي‌زند. يا سرهنگ تيم كالينز فرمانده نظامي در عراق ديدگاه‌هايش را بر سر جنگ و يا اسكندر كبير با ديگران در ميان مي‌گذارد. در همين حال، روزنامه‌نگاران هم راجع به مشكلات خودشان از موتورسواري تا آشپزي فرانسوي حرف مي‌زنند.
بن منتون نويسنده ديلي تلگراف مي‌گويد: با اين همه، ستارگان واقعي در اين فضا كساني هستند كه هيچ‌كس آنها را نمي‌شناسد، اما با مقالاتشان تأثيري پايدار بر جا خواهند گذاشت.

خوانندگان به مثابه فكرسازان
 ناشران روزنامه‌ها اكنون در حال آشنا شدن با جنبه ديگري از نقش خوانندگان خود هستند. مشاركت‌كنندگان "هر كه در عصر ديجيتال به دنيا آمده باشد نامه به سردبير نخواهد نوشت، بلكه وبلاگ خواهد ساخت." اين سخن از آن روپرت مرداك غول رسانه‌‌اي است كه در سال 2005 آن را مطرح ساخت. به نظر مي‌رسد دو سويه‌گي در ارتباط بين خواننده و روزنامه، تقويت خواهد شد.
سارا وسن سردبير نسخه اينترنتي روزنامه هندي آناندا بازارپاتريكا مي‌گويد:‌ رسانه‌هاي ديجيتال، ديگر حكم شيريني و شكلات همراه روزنامه را ندارند و رسانه‌هاي سنتي بايد اين نكته را درك كنند كه دنيا ديگر نه حول رسانه بعنوان محصول، بلكه حول مخاطبان مي‌چرخد. به همين سبب، يكي از نكات جالب در مورد روزنامه ويسكانسين ژورنال آمريكا اين است كه هر روز در فاصله ساعات 11صبح تا 4 بعداز ظهر چند هزار نفر (از طريق اينترنت) به جمع كاركنان نشريه مي‌پيوندند تا تيتر اول را تعيين كنند. [Blogs of Wisconsin State Journal]
آمارهاي منتشره در انگليس از اين نكته حكايت دارد كه دردسرهاي مشاركت آنلاين مخاطبان ارزش تحمل كردن را دارد. وب‌سايت‌ها و وبلاگ‌هاي ديلي تلگراف ساليانه 6 ميليون بازديدكننده دارد، اين رقم براي تايمز 9 ميليون و براي گاردين 5/12 ميليون بازديدكننده است و بنابراين تعجبي ندارد كه جايزه بين رسانه‌اي XMA انجمن پژوهش اينكافيج [ايفرا] نصيب گاردين در انگليس شد. مضامين اصلي مورد مسابقه در سال 2006 شامل پوشش مسابقات فوتبال جام جهاني، پادكست و وبلاگ‌ بود. براي اينكه بدانيم دنياي پلاتفرم‌هاي چند رسانه‌اي چه ويژگي‌هايي دارند بايد به آراي ماريو گارسيا [Q&A with Mario Garcia] طراح روزنامه، رجوع كرد.
اما روزنامه راينيش پست [Rheinische Post]  در آلمان حتي پا را از اين هم فراتر گذاشته است و چاپ و آنلاين را ادغام كرده است.
كلمنس باوئر (Clemens Baver) رييس هيأت اجرايي گروه رسانه‌اي راينيش پست مي‌گويد: هر دو عرصه چاپي و آنلاين به طرزي عالي يكديگر را تكميل مي‌كنند و به لحاظ مضموني هم عرصه سوژه‌هاي يكديگر را گسترده‌تر مي‌سازند.
اين امر باعث شده تا اين روزنامه دوسلدورفي هفته‌اي يك بار مقالات موجود در وبلاگ‌هايش، يعني در Opinio  را نيز در قالب نسخه چاپي به چاپ برساند.
نمونه قابل اشاره ديگر در اين زمينه Oh my News كره جنوبي است. اين سايت نمونه بارزي از  روزنامه‌نگاري شهروندي  در جهان است كه داراي 40 هزار نويسنده است و هر يكشنبه نسخه چاپي آن كه آميزه‌اي از پست‌هاي آن است، به بازار مي‌آيد. اين روند اكنون با استقبال سياستمداران هم مواجه شده است.
گفته مي‌شود، رومو هيون رييس جمهور كره جنوبي نخستين رييس جمهور داراي وبلاگ است. وزير كشور فرانسه يك بلاگر بسيار فعال است و بلاگرها حرف‌هاي فراواني براي انتخابات آينده رياست جمهوري آمريكا خواهند داشت.