رسانه‌های آنلاين- فاطمه مرشدي:
وبلاگ‌نويسي در كنار چت، اي‌ميل، وب‌گردي و بقيه مخلفات اينترنت، طرفداران خودش را دارد و هركسي با هدف خاصي دنبالش مي‌رود. اما چطوري مي‌شود يك وبلاگ خوب داشت؟

نوشتن اساساً خوب است. اصلا نوشتن حال آدم را خوب مي‌كند. خيلي هم فرق نمي‌كند كه مدادت را برداري و خرت و خورت بتراشي و بنويسي، يا اين‌كه توي صفحه اينترنتي شخصي‌ات اين كار را بكني. ولي اين نوع دوم، اين روزها براي خودش كلي طرفدار ريز و درشت و البته پر و پا قرص دارد.

توي دفترت كه بنويسي، فقط خودت مي‌بيني يا مي‌خواني و نهايتا فضول‌هاي خانه، ولي اين دفتر مجازي را كه پر كني، همه اينترنت‌بازهاي دنيا و ترجيحا همزبان، از آن خبردار مي‌شوند.

اين‌كه اصلا اين دفتر مجازي چيست و چه‌جوري مي‌شود پرش كرد و گوش مخاطب را گرفت و آورد تا بخواندش و تازه نظر هم بدهد، براي خودش آداب و رسوم و سبك و سياق دارد اين هوا!

به‌ زودي در اين مكان يك وبلاگ افتتاح مي‌گردد

وبلاگ‌ها ازنظر نويسنده به دو دسته فردي و گروهي تقسيم مي‌شوند و از نظر موضوع هم شامل دو دسته مي‌شوند. از اين نظر وبلاگ‌ها يا تخصصي هستند يا عمومي. تخصصي يعني در آن به يك موضوع خاص علمي، ادبي، سياسي و... پرداخته مي‌شود. اما عمومي يعني آش شله‌قلمكار! از هر چيزي و هر جايي توي آن نوشته مي‌شود.

براي راه‌انداختن وبلاگ، اول از همه بايد يك اي‌ميل داشته باشيد. فرقي نمي‌كند كه مربوط به چه سايتي باشد. هرچي دوست داري!

يك سرويس‌دهنده ايراني را انتخاب كنيد، با اين فرض كه شما فارسي زبان‌ايد.

سرويس‌دهنده‌هاي فعلي ايراني تقريبا امكاناتي نزديك به هم دارند، با كمي بالا و پايين، امتياز آنچناني برهم ندارند. ولي اگر خيلي حساس‌ايد، مي‌توانيد بيشتر در اين‌باره تحقيق كنيد. مهم‌ترين امتياز يك سرويس‌دهنده، سرعت بالاي آن است. ولي نهايتا هر سايتي را كه انتخاب كنيد، فقط يك صفحه سهم شماست، پس خيلي هم گير ندهيد!

اين سايت‌ها وبلاگ را براي شما مجاني ايجاد مي‌كنند؛ البته عاشق چشم و ابرويتان نيستند، پول تبليغاتش را مي‌گيرند و دامنه‌تان به اسم اين شركت‌ها ثبت مي‌شود. مثلا javan.blogfa.com؛ ولي مي‌توانيد با دادن هزينه سالانه، دامنه‌هاي ديگري مثل com را براي خود بخريد.

به آدرس سرويس‌دهنده موردنظرتان مراجعه كنيد و روي قسمت «ايجاد وبلاگ جديد» كليك كنيد. قاعدتا همه سايت‌ها شما را مرحله به مرحله راهنمايي مي‌كنند، ولي به‌طور كلي اول بايد فرم مشخصات‌تان را پر كنيد كه شامل اين بخش‌هاست:

اسم وبلاگ: اسم خيلي مهم است. چون در ليست وبلاگ‌ها با همين اسم شناخته مي‌شويد.

 مشخصات نويسنده: مواظب باشيد! اگر مهم است كه اسم‌تان مستعار باشد، فرم را با همان اسم مستعار پر كنيد. سوتي ندهيد و يهو ببينيد كه اسم و شجره‌نامه‌تان در وبلاگ آمده است. آنچه كه در فرم مي‌نويسيد، همان در وبلاگ‌تان ظاهر مي‌شود.

 آدرس اي‌ميل: آدرس اي‌ميل سركاري ندهيد. راه ارتباط خصوصي مخاطبان و مديران سايت با شما از همين راه است. اگر اسم مستعار داريد اي‌ميل‌تان نباشد، شامل اسم و فاميل باشد. اين كار يعني سوتي اساسي.

قالب موردنظرتان را انتخاب كنيد. قالب يعني همان در و ديوار وبلاگ.

به هر نيتي كه مي‌خواهيد وبلاگ بزنيد، بايد قالب متناسب با همان باشد. براي يك وبلاگ علمي و تخصصي نبايد يك قالب صورتي با يك گل قرمز گنده وسطش را انتخاب كنيد. اين قالب مخصوص عشاق با قلبي جر واجر است.

به‌طور كلی، انتخاب يك قالب جمع و جور و سنگين بر بقيه گزينه‌ها ترجيح دارد.

بعد از انجام اين مراحل و قبول قوانين سايت، وبلاگ‌تان آماده است و ‌می‌توانيد حالش را ببريد!

كلمه وبلاگ از كجا آمده؟

اول از همه اين‌كه فرهنگستان زبان، معادل فارسي كلمه وبلاگ را «وب نوشت» اعلام كرده است. پس زين پس(!) به جاي كلمه بيگانه و بي‌فرهنگ وبلاگ از كلمه وب نوشت استفاده مي‌كنيم، ولي اين «وب نوشت» ايرانيزه‌ شده اين كلمه است: وب + لاگ وب (web): صفحه
لاگ (log): اين كلمه تا چند سال قبل براي خود انگليسي‌ها هم هنوز درست جا نيفتاده بود؛ به‌طوري كه سال 2004 بيشترين آمار جست‌وجو را در فرهنگ لغت اينترنتي «مريام وبستر» داشت، تا اين‌كه در همين سال به فرهنگ لغت‌ها خصوصا آكسفورد اضافه شد.

Log به تعبير ويكي پديا مربوط به انگليسي دوره ميانه است با خاستگاه نامعلوم، به معني «دفتر گزارش سفر كشتي‌ها»، ولي در زبان تخصصي رايانه به پرونده‌هايي گفته مي‌شود كه گزارش اتفاقات به وجود آمده در رايانه در آن ثبت مي‌شود.

خلاصه اين‌كه وبلاگ يا وب‌نوشت يا تارنگار، يك وب‌سايت است كه شامل روزانه‌هاي شخصي آنلاين به همراه تفكرات شخصي و اظهارنظر ديگران و هايپرلينك‌هاي مختلف است كه فرد يا افراد مختلفي آن را مي‌نويسند. اين مطالب، ترتيب زماني دارد و از جديد به قديم در صفحه جاي مي‌گيرد و هر يادداشت برچسب تاريخ و زمان مي‌خورد.

سرويس‌دهنده‌هاي وبلاگ

اين‌ها آدرس و خصوصيات سايت‌هايي است كه به وسيله آن‌ها مي‌توانيد براي خودتان وبلاگ درست كنيد، مفت و مجاني!

بلاگر گوگل: يكي از قديمي‌ترين سرويس‌دهنده‌هاي وبلاگ، بلاگر است كه در سايت گوگل قرار دارد. بلاگر توسط شركت pyra در سال 1999 ساخته شد و گوگل در سال 2003 آن را خريد و نهايتا به اسم گوگل تمام شد. بلاگر از استاندارد يوني كد (Unicode) حمايت مي‌كند و به همين خاطر، امكان ساخت وبلاگ فارسي را به كاربران فارسي زبان مي‌دهد. پسوند وبلاگ شما در اين سرويس‌دهنده اين‌طوري مي‌شود: weblogname.blogspot.com
آدرس: www.blogger.com

آفتاب لاگ: اخيرا طرفداران زيادي پيدا كرده است. شايد علت مهم اين طرفداري، امكانات قوي آفتاب لاگ در سيستم انتقال‌دهنده مطالب از ساير سرويس‌دهنده‌ها به آفتاب‌ لاگ باشد. برگ برنده ديگر آفتاب لاگ، اين است كه وبلاگ‌ها را روي دامنه‌هاي مختصر pib.ir قرار مي‌دهد.
آدرس: www.oftabblog.com

ميهن بلاگ: اين سيستم هم در قسمت كامنت، برنامه ورد (word) را براي كاربران قرار داده كه با اين كار طرفداران زيادي پيدا كرده است.
آدرس: www.mihanblog.com

پرشين بلاگ: اولين خدمات‌دهندة وبلاگ در ايران است كه مديران آن امسال ادعا كردند كه شش هزار كاربر دارند. بعد از گذشت مدتي از تأسيس پرشين بلاگ و با تغيير مديران آن، خيلي از صاحبان وبلاگ‌ها بساط‌شان را جمع كردند و توي سرويس‌دهنده‌هاي ديگر پهن كردند، ولي پرشين بلاگ هنوز هم ادعا مي‌كند كه بزرگ‌ترين مجمع اينترنتي فارسي‌زبانان است.
آدرس: www.persianblog.com

بلاگ اسكاي: دومين خدمات‌دهنده ايراني، همين بلاگ اسكاي بود.
آدرس: www.blogsky.com

بلاگفا: سرسخت‌ترين رقيب سرويس‌دهنده‌هاي فارسي، بلاگفاست كه با امكانات خوبش براي قراردادن عكس، محبوبيت زيادي دارد و هر روز كاربرانش بيشتر مي‌شود.
آدرس: www.blogfa.com

سايروبلاگ‌ها: سرويس‌دهنده‌هاي ديگري هم هستند كه هركدام ويژگي خاص خودشان را دارند مثل: وبلاگ‌هاي زنده‌رود كه يكي از قديمي‌ترين سرويس‌دهنده‌هاست.
http://weblog.zendehrood.com

ريواس بلاگ: www.rivasblog.com

بلاگ‌هاي ايران جوان:
با قابليت فتوبلاگ و فضا براي آپلود تصاوير www.irxblog.com

ام جي بلاگ:
براي وبلاگ‌نويسان حرفه‌اي www.Mg-blog.com

نكته: ترتيب اين سرويس‌دهنده‌ها براساس امتياز آن‌ها نيست. هركدام از اين سرويس‌دهنده‌ها با ارائه امكانات و قالب‌هاي متنوع و جذاب، سعي در جذب مخاطبان بيشتري دارند و اين رقابت‌شان به نفع كاربران است.

مرام‌نامه
محيط وبلاگ‌ها مثل شهري است كه قوانين، اصول اخلاقي و آداب خودش را دارد. اگر اخلاق و قوانينش را رعايت كنيد در اين شهر مي‌مانيد؛ خوب هم مي‌مانيد. اما اگر هنجارهاي اجتماعي اين شهر را بشكنيد و بي‌ادب‌بازي درآوريد، زود حذف مي‌شويد. 

دزدي نكنيد. اين كار را در همه اقسام و شاخه‌هاي آن ترك كنيد. نه يادداشت كسي را از وبلاگش برداريد و به اسم مبارك در وبلاگ‌تان ثبت كنيد، نه اين‌كه عكسي را كه شخصي به هزار زحمت گرفته و توي وبلاگش گذاشته copy / paste كنيد. نهايتا اگر نمي‌توانيد خودتان را نگه داريد و به اين عمل دست مي‌زنيد، حداقل محل دزدي‌تان را مشخص كنيد. يعني وجدانا لينك بدهيد و بنويسيد كه عكس يا يادداشت را از وبلاگ يا سايت چه بنده‌خدايي برداشته‌ايد.

اين مسأله را جدي بگيريد و واقعا دزدي نكنيد؛ به اين دليل كه: دزدي اصولا هميشه و همه‌جا و همه وقت كار بدي است، اعتماد دوستان وبلاگي‌تان را از دست مي‌دهيد و از اين به بعد اگر قسم حضرت عباس هم بخوريد كه اين مطلب را خودم نوشته‌ام، كسي قبول نمي‌كند و بعد هم مخاطبان و بازديدكنندگانتان را از دست مي‌دهيد.

در ضمن اگر دوستان فرد مورد سرقت قرار گرفته شده يا خودش از اين موضوع خبردار شوند، با كامنت‌هاي آنچناني و فحش‌هاي غيرپاستوريزه از خجالت‌تان درمي‌آيند. بدتر از همة اين‌ها اين كه همين كار را با خودتان مي‌كنند و در آخر هم كشورمان كپي‌رايت ندارد، شما كه وجدان داريد. نداريد؟!

ادب و تربيت و اين‌جور چيزها را رعايت كنيد. نه كه چشم آدم توي چشم هم نمي‌افتد، گاهي همچين حال مي‌كني كه هرچه كه دلت مي‌خواسته به كسي بگويي و نگفتي را توي وبلاگ خودت يا خودش خالي كني! اين درست كه نمي‌تواند يقه‌تان را بگيرد ولي هر حرف، كامنت و يادداشتي نشانه شخصيت شماست، پس آن را حفظ كنيد. تازه اين‌طوري عادت مي‌كنيد بدون ضمانت اجرا، ادب و اخلاق را رعايت كنيد.

بيخودي دعوا نكنيد. اگر پاي كل‌كل سياسي، اجتماعي، مذهبي يا حتي عشقولانه وسط آمد، خيلي منطقي پيش برويد و بگذاريد محيط وبلاگ‌تان محيط بحث و گفتمان منطقي شود، نه دعواي لفظي و روكم‌كني. در همين راستا از هرگونه فحش و ناسزا بپرهيزيد.

چرت و پرت ننويسيد. فلسفه وجودي وبلاگ و كامنت‌گذاشتن اين است كه نظر نويسنده و يادداشتش را بخواني و دربارة آن نظر بدهي. پس در قسمت كامنت چرت و پرت ننويسيد. از نوشتن اشعار رمانتيك و متون لوس و جلف هم خودداري كنيد. فقظ نظر بدهيد. الكي هم نرويد توي وبلاگ هر كسي بنويسيد: وبلاگ زيبايي داري، به كلبه كوچك من هم سري بزن!
 هركس به وبلاگ شما لينك داد، شما هم به او لينك بدهيد. چيزي از شما كم نمي‌شود كه!

بي‌زحمت من را ببينيد!

كلي زحمت مي‌كشيد، خرج مي‌كنيد و مي‌نويسيد كه چي؟ براي اين‌كه چهار نفر منويات دروني شما را بخوانند و ابراز همدردي كنند يا نقد و نظر بدهند.

اگر بهترين نويسنده هم باشيد، اما ويترين وبلاگتان را درست نچيده باشيد، يك دانه مشتري هم گيرتان نمي‌آيد. شما مي‌مانيد و يك وبلاگ كه باد كرده روي دستتان. راه‌هاي جذب مشتري را بدانيد.

اسم وبلاگ: اولين چيزي كه يك مخاطب با آن روبه‌رو مي‌شود اسم وبلاگ است و تا حدي نشانگر نوع وبلاگ و آن‌چه در آن مي‌نويسيد. پس در انتخابش دقت كنيد. معمولا اسامي كوتاه جذاب‌ترند، ولي در كل، اسم بايد فضولي برانگيزاننده باشد تا مخاطب را جذب كند. بايد بين جيغ‌بودن اسم و روشنفكرانه يا ادبي‌بودن، يكي را انتخاب كنيد. كي مي‌داند؟  شايد هم بشود همه را جمع كرد.

قالب: سعي كنيد قالبي متناسب با نوع وبلاگ‌تان انتخاب كنيد. بعضي قالب‌ها علاوه بر خسته‌كردن چشم‌ها در موقع خواندن، ازنظر روان‌شناسان تأثير ذهني خوبي ندارد مثل قالب مشكي. پس اين مشكي هميشه هم رنگ عشق نيست!

دقت كنيد تا رنگ ملايم‌تري به كار ببريد. اگر مي‌خواهيد خيلي خاص و تك باشيد مي‌توانيد قالبي شخصي طراحي كنيد كه خيلي دردسر دارد. براي يادگرفتن آن مي‌توانيد به سايت‌ها و كتاب‌هاي تخصصي نرم‌افزارها و وبلاگ‌ها مراجعه كنيد.

سرعت بازشدن وبلاگ: آن بخت‌برگشته‌اي كه دارد به وبلاگ شما سر مي‌زند، درحال تلف‌كردن وقت، نور چشم و البته پول است. اگر بازشدن وبلاگ‌تان خيلي كند باشد، خداحافظي را بر سلام ترجيح مي‌دهد.

سرعت وبلاگ به سرعت سايت سرويس‌دهنده بستگي دارد و قالب و عكس‌هاي وبلاگ. بايد قالبي را انتخاب كنيد كه سرعت لودشدن يا بارگذاري آن بالا باشد تا بازديدكننده از خير وبلاگ‌تان نگذرد.

استفاده از عكس: عكس‌گذاشتن توي وبلاگ مثل شمشير دولبه است. گذاشتن عكس، مخصوصا اگر محصول خودتان باشد،‌ وبلاگ‌تان را پربيننده مي‌كند. چون هم خود عكس جذاب است و هم در جست‌وجوي موتورهاي جست‌وجوگر امكان بازديد از وبلاگ‌تان را بيشتر مي‌كند.

ولي آن لبه بد شمشير عكس اين است كه اگر عكس را نيم‌متري يا در ابعاد  wallpaper بگذاريد توي وبلاگ يا عكس‌تان دير لود شود، دچار همان دردسر شماره بالا مي‌شود. عكس وبلاگ كوچك و جمع و جورش بهتر است.

سريع و منظم به‌روزكردن و داشتن يادداشت‌هاي جديد: هرچه كه زودتر به روز كنيد دوستان بيشتري پيدا خواهيد كرد. اگر مخاطبان‌تان به اين نتيجه برسند كه شما ماه يا سالي يك‌بار مي‌نويسيد، بي‌خيال‌تان مي‌شوند. پاي كار باشيد ديگر! وبلاگ باز مي‌كنيد، مثل غذا بهش سر بزنيد.

طنز، جوك، sms، فال و...: معمولا اولين راهي كه براي پرمخاطب‌كردن وبلاگ پيشنهاد مي‌كنند همين است. ولي نه! نبايد به هر قيمتي بيننده‌تان را زياد كنيد. درست كه ممكن است با گذاشتن اين جور چيزها مخاطب بيشتري پيدا كنيد ولي با اين كار وبلاگ‌تان به يك وبلاگ دسته‌چندمي تنزل پيدا مي‌كند. شأن وبلاگ‌تان را حفظ كنيد.

استفاده‌نكردن از موسيقي: اگر چندتا وبلاگ باهم باز شوند و هركدام ساز خود را بزنند، شما چه حالي پيدا مي‌كنيد؟ براي به‌هم‌خوردن اين كنسرت در وبلاگ‌تان موسيقي نگذاريد بهتر است. موسيقي كوچه‌بازاري و يه دل دارم... و هندي بازهم وبلاگ‌تان را دسته‌‌چندمي مي‌كند. اگر اصرار به موسيقي‌گذاشتن داريد يك آهنگ ملايم و ترجيحا بدون كلام دل‌چسب‌تر است.

استفاده از رنگ و فونت مناسب براي نوشتن: نوشتن با فونت بزرگ و رنگ‌هاي اجق وجق به‌درد وبلاگ طرفداران كودكان پيش از دبستان مي‌خورد و هيچ‌كس شما را جدي نمي‌گيرد. اگر مي‌خواهيد جدي‌تان نگيرند، با فونت 20 و رنگ قرمز و صورتي بنويسيد.

تعريف‌كردن از همسايه‌ها: سعي كنيد در وبلاگ‌تان از وبلاگ‌هاي خوب ديگر تعريف كنيد و در مورد آن‌ها بنويسيد. چون وقتي مخاطب اين كار شما را ببيند سعي مي‌كند آن را در موردتان اجرا كند!

با مخاطبان در ارتباط بوده و به آن‌ها پاسخگو باشيد: وقتي كسي در قسمت كامنت‌ها سؤالي ازتان مي‌پرسد حتما جوابش را بدهيد. البته نه هر سؤالي! ولي اگر با مخاطب در ارتباط باشيد و بفهمد كه نظرش براي شما مهم است مشتري مي‌شود.

پست‌هاي كوتاه: سعي كنيد آنچه در دلتان است را در قالب جملات كوتاه بياوريد. از نوشتن مطالب تكراري، اشعار تابلو و معروف و مطالب لوس و عشقولانه پرهيز كنيد. البته نوشتن ذوقي است، ولي خيلي هم معني ندارد كه نسخه چاپي حافظ را تايپ كنيد!

از خودتان بنويسيد ولو كم و كوتاه. لوس‌نوشتن آن هم به صورت دائمي و تكراري مخاطب را خسته مي‌كند. مردم خسته مي‌شوند كه ببينند هربار و در هر يادداشت شما همچنان دلتان بدجور گرفته و درگير تنگ غروب هستيد. كلا مطالب صدمن يك‌غاز ننويسيد. خوب بنويسيد و از خودتان، هرچند كم. اين‌طوري شايد روزي نويسنده بزرگي شديد!

تبليغ‌نكردن در ابعاد حال به‌هم‌زن: مطمئنا اگر وبلاگ‌تان رونق پيدا كند، طعمه خوبي براي شركت‌هاي تبليغاتي مي‌شويد. گذاشتن لوگوي تبليغات بالا و گوشه‌هاي قالب خيلي توي ذوق نمي‌زند. نوش‌جان‌تان! ولي تبليغ‌كردن زياد هم روي اعصاب بازديدكننده مي‌رود و از ديد او وبلاگ‌تان، بنگاهي تبليغاتي بيش به حساب نمي‌آيد.

چم و خم بلاگ

اگر مي‌خواهيد يك وبلاگ دار موفق و با آبرو باشيد حواستان به نكات زير باشد: مي‌توانيد از سايت‌هاي دانلود، اسكريپ‌جاواهاي مختلف و امكانات ديگر براي وبلاگ‌تان دانلود كرده و در قسمت ويرايش قالب، آن را داخل قالب‌تان گذاشته و بعد از بازسازي‌كردن از ديدن آن لذت ببريد. ولي معمولا گذاشتن اسكريپ‌جاوا سرعت بازشدن وبلاگ را پايين مي‌آورد. پس از اين لذت بگذريد.

داشتن آرشيو (امكاني كه اكثر سرويس‌دهنده‌ها دارند) و دسترسي مخاطب به آن بسيار مهم است. شايد يك نفر بخواهد بفهمد شما قبلا چي نوشته بوديد يا آمارتان را درآورد. پس به آرشيوتان رسيدگي كنيد.

از صورتك‌هايي كه با حالت‌هاي مختلف در قسمت كامنت‌ها وجود دارد، استفاده كنيد. مثلا ممكن است مخاطب از نوع و سبك جمله‌هايتان نفهمد شما خوشحال‌ايد، پس مي‌توانيد با گذاشتن يك صورتك كه نيشش تا بناگوش باز است به مخاطب كمك كنيد.

در قسمت لينك‌ها، آدرس دوستان يا وبلاگ‌هايي را كه به خواندن‌شان علاقه داريد، بگذاريد. اين‌طوري هم مراجعه خودتان به آن‌ها راحت‌تر مي‌شود، هم اين‌كه بازديدكننده‌ها با دوستانتان هم آشنا مي‌شوند. زياد اين ليست را بلند نكنيد. ذوق‌تان كه فروكش كرد سالي يك‌بار هم به آن‌ها سر نمي‌زنيد.

برخي از سرويس‌دهنده‌ها قسمتي دارند به نام «آمار وبلاگ». با كليك‌كردن روي آن مي‌فهميد كه به‌طور كل يا هر روز چند بازديدكننده داشته‌ايد. اگر حساس‌ايد يا قلب ضعيفي داريد، اين كار را نكنيد، چون اگر آمارتان پايين باشد، كم‌كم دچار افسردگي مي‌شويد و برعكس.

اكثر قالب‌هاي وبلاگ قسمتي دارند كه مي‌توانيد عكس نويسنده را در آن قرار دهيد، اما يك عكس درست و حسابي؛ نه اين‌كه عكس‌تان درحالي كه جلوي تلويزيون و بالش به بغل لم داده‌ايد! مسائل اخلاقي را هم در اين مورد رعايت كنيد. نمي‌خواهيد وبلاگ‌تان ضايع باشد كه؟!

وبلاگ‌نويس‌ها معمولا زير عكس توضيح مختصري از خود وآن‌چه مورد علاقه‌شان است مي‌دهند. اين كار را بكنيد تا كمي از سرطان فضولي مخاطب را ارضا كنيد.

هركس برايتان كامنت گذاشت، به وبلاگش سر بزنيد يا اگر سؤال معقولي كرده، جوابش را بدهيد. اين‌طوري علاوه بر احترام به او مخاطبانتان را زياد مي‌كنيد.

سعي كنيد كامنت‌هايتان جدلي، جذاب، عميق و صميمانه باشد. اين‌طوري هر كامنت، تبليغي مي‌شود براي وبلاگ شما.

وبگردي و خواندن آن به شدت اعتيادآور است. عمق اعتياد آن از قوي‌ترين مواد مخدر هم بيشتر است. پس سعي كنيد تا غرقش نشده‌ايد، خودتان را نجات دهيد. همه‌چيز به اندازه!

اتاق فرمانش كو؟

حالا شما يك وبلاگ داريد و مي‌توانيد حتي آن را صفحه خانگي (Home) خود كنيد. براي مشاهده وبلاگتان كه فقط آدرس را تايپ مي‌كنيد ولي براي مديريت آن يعني كم‌كردن يا اضافه‌كردن يادداشت‌ها و بقيه تغييرات بايد اين كارها را بكنيد:

به آدرس سرويس‌دهنده خود مراجعه كنيد.

كلمه شناسايي (شناسه) يعني آن‌چه قبل از نام سايت سرويس‌دهنده و دامنه مي‌آيد را در جاي مخصوص وارد كنيد. Bahar.blogsky.com رمز عبور خود را در جاي مخصوص وارد كنيد و با واردكردن آن‌ها به صفحه مديريت وبلاگ وارد شويد.

براي اضافه‌كردن يادداشت به قسمت «يادداشت جديد» مي‌رويد و بعد از تايپ، آن را ارسال مي‌كنيد به وبلاگ‌تان. بعد از ايجاد هر تغييري در وبلاگ بايد آن را بازسازي كنيد تا تغييرات روي وبلاگ ظاهر شود. بازسازي‌كردن هم قسمت مخصوصي به همين اسم دارد كه بايد روي آن كليك كنيد.

براي ديدن كامنت‌هاي جديد يا ويرايش پست‌ها يا حذف آن هم به قسمت «مديريت يادداشت‌ها» مراجعه كنيد و بقيه قسمت‌ها هم در سرويس‌دهنده‌هاي ايراني كاملا مشخص است.

تاريخچه وبلاگ و وبلاگ‌نويسي

وبلاگ و پديده وبلاگ‌نويسي، اواسط دهة 90 پا به عرصه گيتي نهاد! يعني اولين نرم‌افزار جامع و درست و درماني كه مي‌شد با آن وبلاگ ايجاد كرد، دقيقا سال 1999 نياز بشر به داشتن دفتري مجازي در فضاي سايبر را ارضا كرد. بعد از اين زمان بود كه مردم دنيا به سمت اين پديده حمله‌ور شدند و از آن تاريخ تا حالا ميليون‌ها وبلاگ ايجاد شده است.

وبلاگ‌هاي اوليه شامل دفترچه‌هاي خاطرات آنلاين بودند كه زار و زندگي روزانه نويسنده را به ملت نشان مي‌دادند، يا وبلاگ‌هاي كوچكي كه فقط شامل توضيحاتي كم و لينك به ساير موضوعات بود. بعد از به دنيا آمدن ابزارهاي اوليه ايجاد وبلاگ مثل blogger كم‌كم اين پديده رشد كرد و رشد كرد تا به امروز رسيد كه هر 5 ماه تعداد آن‌ها دوبرابر مي‌شود، مثل مور و ملخ از دنياي www بالا مي‌روند و هر روز امكان جديدي را به نويسنده و مخاطب آن عرضه مي‌كنند.

در ايران وبلاگ فقط 5 سال عمر دارد. پرشين بلاگ، يعني اولين سرويس فارسي‌‌زبان ارائه وبلاگ فارسي، رسما سال 81 به همت و ابتكار چند نفر از بچه‌هاي دانشگاه خواجه‌نصير راه افتاد. پرشين بلاگ با يك شروع خوب و انفجاري توانست مخاطبان فراواني را در همان ابتداي راه پيدا كند، به‌طوري كه الان عنوان «بزرگ‌ترين مجمع مجازي فارسي‌زبانان»و «اولين سرويس‌دهنده وبلاگ فارسي» را يدك مي‌كشد. با شروع كار پرشين بلاگ، سرويس‌دهنده‌هاي ديگر هم به اين عرصه اضافه شدند.

فرهنگ لغت وبلاگانه

• آپ تو ديت (up to date): به‌روزكردن، يادداشت جديد نوشتن.
• تارعنكبوت‌بستن: دير به دير به‌روزكردن، يادداشت قديمي‌داشتن.
• به‌روز بودن: مراجعه كنيد به آپ‌ تو ديت.
• پست: هر يادداشت كه ارسال مي‌شود را پست گويند.
• لينك‌دادن: ثبت آدرس وبلاگ يا سايتي ديگر در وبلاگ خود، به‌طوري كه قابليت رجوع به آن وجود داشته باشد.
• بلاگ (blog): انگليسي‌ها وبلاگ  خلاصه شده را مي‌گويند بلاگ.
• كامنت (comment): نظر يا پيشنهاد يا مطلب خاصي كه بازديدكننده وبلاگ براي نويسنده در قسمت مخصوص مي‌نويسد.
• بلاگر (blogger): نويسنده وبلاگ، صاحب وبلاگ.
• وب‌مستر (Webmaster): مراجعه كنيد به بلاگر.
• كامنت دوني: اين تركيب، واژه كاملا ابداعي بلاگرها است و از واژه‌اي با عنوان comment place آمده است؛ يعني همان محل كامنت‌گذاشتن.