حيوانات- نوعي از ميمونها موسوم به «گيبون سفيد دست» در صورت مشاهده حيوانات شكارچي، خود را به شكارچي نزديك كرده و شروع به خواندن آوازهايي خاص ميكند كه احتمالا براي هشدار به ساير ميمونها و نيز نااميد كردن حيوان شكارچي است.
پيش از اين نمونههاي قابل توجهي از توليد صدا در ميان ميمونها براي ارتباط با ساير اعضاي گروه و به ويژه براي آگاه كردن آنها از وجود خطر، مشاهده شدهاست. به طور مثال، نوعي از ميمونها موسوم به ميمونهاي وروت Vervet در صورت مشاهده شكارچياني نظير عقاب در آسمان، شروع به خواندن نوعي خاص از آواز ميكند كه همنوعانشان با شنيدن آن آوازهاي خاص از وجود خطر در آسمان آگاه ميشوند و به آسمان نگاه ميكنند و همين ميمونها در صورت مشاهده خطر روي زمين، آوازهاي ديگري ميخوانند كه همنوعانشان با شنيدن آن آوازها از وجود شكارچي روي زمين آگاه ميشوند و به زمين نگاه ميكنند.
به گفته «كلاوس سوبربوهلر» زيستشناس دانشگاه سنت اندروز در اسكاتلند، گيبونها هر روز صبح آوازهاي بلندي ميخواندند كه از كيلومترها دورتر در جنگل شنيده ميشود اما همواره اين سوال وجود داشتهاست كه آيا گيبونها كه در مقايسه با ميمونهاي وروت به انسانها نزديكترند نيز در صورت مشاهده خطر همنوعان خود را با صدا آگاه ميكنند يا خير. سوبربوهلر و همكارانش بدينمنظور در پارك ملي خائوياي در تايلند به مشاهده رفتار اين ميمونها پرداختند و با مجسمههايي مشابه حيوانات شكارچي، رفتار آنها را در هنگام مواجهه با شكارچيان بررسي كردند.
نتايج اين مطالعه نشان داد اين ميمونها كه اغلب عمر خود را در ارتفاعات 18 متر تا 30متري درختان زندگي ميكنند، با مشاهده شكارچيان روي زمين، در رفتاري عجيب از درخت پايين آمده و تا فاصله حتي 4.5 متري شكارچي بدان نزديك ميشوند و با صداي بلند شروع به خواندن آوازهايي خاص ميكنند. به گفته سوبربوهلر، ميمونهاي گيبون احتمالا با اين رفتار سعي ميكنند از يك سو به حيوان شكارچي نشان بدهند كه حضور او شناسايي شده و ديگر نميتواند ميمونها را غافلگير و شكار كند تا با اين روش شكارچي از شكار ميمونها نااميد و منصرف شود و از سوي ديگر با اين روش به ساير همنوعان خود در زمينه وجود شكارچي روي زمين هشدار ميدهند.
بررسيهاي اين محققان همچنين نشان داد كه آوازهاي هشداردهنده اين ميمونها غالبا شامل هفت كلمه متمايز شامل وا، هو، و وائو است كه تمامي آوازهاي آنها با استفاده از همين كلمات مشخص ساخته ميشود و اين نخستين باري است كه چنين ارتباط صوتي پيشرفتهاي در موجودات زنده به جز انسانها شناسايي شدهاست. سوبربوهلر گفت دلايل متعددي وجود دارد كه نشان ميدهند تكلم در انسانها در پي تكامل ارتباطات صوتي ميمونها ايجاد شدهاست.
